Rijden we links om of rijden we rechts om, cest la question....

Wij reden dus links om. Via Bastia naar boven langs Nonza weer terug. Voordeel: de bijrijder zit langs de waterkant en heeft vrij uitzicht. De bestuurder kan makkelijk parkeren, omdat de kleine parkeerplekjes meestal aan de kant van het water zijn. Daardoor hoef je niet "links te parkeren".

Prachtige tocht, kunnen niet anders zeggen. Vanuit de boot ziet het er erg onherbergzaam uit, maar het tegendeel is waar. Bossen, dorpjes, haventjes, strandjes, eilandjes, torens, baaitje... van alles...

Bij de Cap aangekomen kun je via de "gele"weg doorrijden, genietend van het uitzicht, maar dan ben je nog niet echt op de Capo geweest. Dus we reden ook de witte weg naar beneden, naar Barcaggio alwaar we een prachtig uitzicht hadden op Ile de la Giraglia met vuurtoren. Zittend en fotograferend op het prachtige lichtgoene gesteente met veel tafoni genoten we van een verkoelend windje dat over zee ons bereikte.

Dan kom je natuurlijk niet onderuit om je afschuw uit te spreken over de windmolens die daar boven op de eerste bergpartijen staan te molenwieken. (Dachten de mensen vroeger over onze gewone molens misschien ook wel zo: landschapvervuilers, nu zijn het ook toeristische trekpleisters). Gelukkig was daar het Don Quichotte molentje: Moulin Mattei.

Via een prachtige kustweg reden we verder, langs het zwarte strand van Nonza, naar Patrimonio en dan weer terug voor een heerlijk roseetje op de camping Acqua Dolce.

Een collage van onze Cap Corse foto's vind je hier.

(update: januari 2009)