Havenstad met de 2 gezichten.....
Bijna alle keren dat we arriveerden of vertrokken deden we dat in Bastia. Dus aan de ene kant de havenstad waar we vol verlangen naar uitkeken, aan de andere kant de havenstad waar we vol melancholie afscheid namen.

Verder is Bastia een stad waar we nooit hebben rondgelopen of wat dan ook. Als je aankomt moet je via een trechter op de eerste rotonde de juiste afslag nemen. En dan natuurlijk de tunnels door (als daar geen camper in klem staat natuurlijk!). Vervolgens kom je op het lelijkste stukje Corsica terecht. De soms 2-baans N193 leidt je het drukke Bastia uit, met de vele reclameborden, lelijke gebouwen en stank. Dan kom je op de bevrijdende kruising enerzijds de N198 naar het zuiden of anderzijds de N193 richting Ponte Lecci. Hier op deze kruising begint Corsica.... want direct komt de geur van de maquis je neus in. De bergen, het treintje, de bruggetjes...

Overigens is de N198 zeker niet de mooiste weg op Corsica. Bovendien word je gek van alle rotondes die elk jaar weer lijken te verdubbelen. Wel is het zo dat elke zijweg van de N198 binnen 5 km leidt naar een prachtig strand of naar enorme bergpartijen.

Overigens: opvallend! Elke dag komen hier de veerboten van Corsica Ferries, Moby Lines en SNCM/CMN binnen... en dan toch moet er elke keer weer de loods van de kleine haven overstappen van zijn loodsbootje op de veerboot......

Vanuit Bastia hebben we ook weleens de binnenweg naar St-Florent genomen.
Buitengewoon mooie, maar ook steile tocht, zeker als je verkeerd rijdt.....
en natuurlijk hebben we ook een rondje Cap Corse gedaan!

(update: januari 2009)